kongres tańca

Warszawa -

[alt] Instytut muzyki i tańca


Postulaty I Kongresu Tańca

W ciągu ostatnich kilkunastu lat obserwujemy w Polsce znaczący wzrost aktywności i potencjału artystycznego środowisk tanecznych oraz eksplozję zainteresowania tańcem. Jednocześnie notujemy zaniedbania w polityce kulturalnej, dotyczącej sztuki tańca i edukacji tanecznej sięgające czasów poprzedniego systemu. Od wielu lat Ministerstwo Kultury przeznacza na wspieranie sztuki tańca najmniejszą kwotę w porównaniu do innych dziedzin sztuki. Również samorządy lokalne traktują wspieranie sztuki tańca w sposób marginalny. Często taniec - jako odrębna dziedzina sztuki - w ogóle nie jest ujmowany w statystykach obrazujących działanie władz w dziedzinie kultury.

Aby sztuka tańca w Polsce mogła się normalnie rozwijać, konieczna jest radykalna zmiana w jej traktowaniu przez władze. Bez znaczącego wzrostu nakładów na sztukę tańca i edukację taneczną (proporcjonalnie znacznie większego niż na inne dziedziny sztuki ) w celu nadrobienia wieloletnich zaniedbań w tej dziedzinie nie będzie możliwe.

Niedawno Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego powołało Instytut Muzyki i Tańca, Polski Balet Narodowy oraz bytomski Wydział Teatru Tańca krakowskiej PWST. Środowiska taneczne traktują te decyzje jako początek postulowanych zmian służących faktycznemu uznaniu autonomii sztuki tańca w Polsce. Z nadzieją przyjmowane są także realizowane ostatnio i planowane przez państwo i samorządy lokalne inwestycje i remonty obiektów kulturalnych.

Uczestnicy Kongresu Tańca proponują następujące działania służące poprawie sytuacji sztuki tańca i edukacji tanecznej:

1. Podjęcie działań sprzyjających wyrównywaniu warunków uprawiania zawodu przez artystów tańca, między innymi poprzez wzmocnienie pozycji zespołów baletowych i tańca współczesnego w ramach teatrów operowych, muzycznych i dramatycznych oraz tworzenie warunków do współpracy między tancerzami niezależnymi i grupami artystycznymi funkcjonującymi w różnych modelach organizacyjnych, a zespołami instytucjonalnymi i instytucjami kultury, w tym stworzenie katalogu zasad współpracy międzysektorowej i międzyinstytucjonalnej.

2. Stworzenie i jak najszybsze wprowadzenie w życie systemu przekwalifikowania zawodowego tancerzy.

3. Reforma systemu szkolnictwa zawodowego w zakresie tańca dotycząca wszystkich poziomów i ogólnego modelu edukacji.

4. Stworzenie programu edukacyjnego o tańcu oraz wprowadzenia go do powszechnego systemu edukacji.

5. Podjęcie działań służących rozwojowi wiedzy o tańcu i aktywności krytyczno-recenzenckiej wokół sztuki tańca.

6. Stworzenie strategii promocji sztuki tańca w Polsce i za granicą.

7. Zapewnienie odpowiedniej infrastruktury dla potrzeb tańca poprzez przystosowanie istniejących oraz budowanie nowych obiektów, a także poprzez powołanie programu operacyjnego MIEJSCE DLA TAŃCA PLUS.

8. Stworzenie sieci centrów tańca i centrów choreograficznych w wybranych miastach Polski.

9. Inspirowanie samorządów lokalnych do wspierania sztuki tańca przy tworzeniu i realizacji regionalnych polityk kulturalnych.

10. Stworzenie zespołu roboczego złożonego z przedstawicieli środowiska tańca, władz państwowych i samorządowych oraz organizacji pozarządowych z Polski i zagranicy celem opracowania strategii rozwoju tańca w Polsce.